conferentie in montenegro
Door: webmaster
Blijf op de hoogte en volg Alida
12 Oktober 2009 | Montenegro, Bar
Al een paar dagen bevind ik me in een heel prachtig land, genaamd Montenegro. Een strand op loopafstand, lekker warm weer en overal waar je kijkt zie je bergen! Het plaatsje waar we zijn heeft de naam: Bar.
We hadden het geluk er een dag te vroeg aan te komen. Dat betekent dat we Bar konden gaan verkennen. Wat een verschil met Moldavië! Ik had echt geen idee wat ik moest verwachten van Montenegro en ergens verwachtte ik dat het net zo’n land als Moldavië zou zijn, na het communisme en de oorlog. Maar al snel zag ik dat het toerisme het grote verschil maakt. Want waar toeristen komen, is geld in omloop. Degene die ons van het vliegveld afhaalde vertelde ons dat mensen hier in de zomer keihard werken, en in de winter gewoon niets doen.
We zitten in een soort hotel. Een groot gebouw met iets van 30 grote kamers waar 3-4 mensen kunnen slapen. Ik slaap met Michaela (Oostenrijk) en Kate (Engeland) op de kamer. Beneden is een zaaltje waar we eten en alle lessen hebben. Het eten is best goed, sommige gerechten zou je zo in Moldavië kunnen eten, sommige gerechten lijken wel Nederlands en sommige gerechten kan ik echt niet plaatsen. Één keer kregen we een soort oliebollen voor ontbijt.
De eerste dag was dus een vrije dag, maar daarna begon het programma. Iedere ochtend om 9 uur is er een presentatie over een land waar we in werken. Wij waren de eerste dag aan de beurt – over Moldavië. Daarna kwam Bosnië, Albanië en vandaag is Roemenie aan de beurt. Het is goed om te horen hoe het er in andere landen aan toe gaat! Het is dan wel OM, maar OM werkt in ieder land weer anders. Na de informatie over dat land bidden we voor de personen die daar werken en voor het land zelf. Om 10 uur zingen we eerst wat liederen en daarna hebben we een Bijbelstudie. Om half 1 eten we en daarna is er tijd voor pastorale zorg. De leiding maakt een afspraak met je en dan heb je tijd om even te praten over hoe het met je gaat. Even met iemand anders praten, iemand die je eigenlijk niet kent geeft soms hele andere inzichten. Over sommige vragen had ik eigenlijk nog nooit nagedacht. Op de dagen dat je geen afspraak heb staan heb je twee uurtjes vrij om uit te rusten, in de zee te zwemmen of een boek te lezen.
‘s Middags hebben we weer les. De eerste twee dagen ging het over discipelschap, maar de andere dagen gaat het weer over andere dingen. Zo moeten we bijvoorbeeld een persoonlijk ontwikkeling plan maken en krijgen we lessen over hoe je het beste om kunt gaan met verschillende culturen. ’s Avonds hebben we tijd om ons huiswerk te maken, om film te kijken en spelletjes te doen.
Vrijdag zal de laatste dag zijn van deze conferentie. Zaterdag gaat iedereen weer naar huis, maar wij blijven nog 1 dagje extra want het was goedkoper om op zondag terug te vliegen. Gister en vandaag was een beetje winderig en regenachtig. Maar hopelijk is zaterdag weer net zo lekker weer als afgelopen vrijdag toen ik zelfs in de zee kon zwemmen.
We hadden het geluk er een dag te vroeg aan te komen. Dat betekent dat we Bar konden gaan verkennen. Wat een verschil met Moldavië! Ik had echt geen idee wat ik moest verwachten van Montenegro en ergens verwachtte ik dat het net zo’n land als Moldavië zou zijn, na het communisme en de oorlog. Maar al snel zag ik dat het toerisme het grote verschil maakt. Want waar toeristen komen, is geld in omloop. Degene die ons van het vliegveld afhaalde vertelde ons dat mensen hier in de zomer keihard werken, en in de winter gewoon niets doen.
We zitten in een soort hotel. Een groot gebouw met iets van 30 grote kamers waar 3-4 mensen kunnen slapen. Ik slaap met Michaela (Oostenrijk) en Kate (Engeland) op de kamer. Beneden is een zaaltje waar we eten en alle lessen hebben. Het eten is best goed, sommige gerechten zou je zo in Moldavië kunnen eten, sommige gerechten lijken wel Nederlands en sommige gerechten kan ik echt niet plaatsen. Één keer kregen we een soort oliebollen voor ontbijt.
De eerste dag was dus een vrije dag, maar daarna begon het programma. Iedere ochtend om 9 uur is er een presentatie over een land waar we in werken. Wij waren de eerste dag aan de beurt – over Moldavië. Daarna kwam Bosnië, Albanië en vandaag is Roemenie aan de beurt. Het is goed om te horen hoe het er in andere landen aan toe gaat! Het is dan wel OM, maar OM werkt in ieder land weer anders. Na de informatie over dat land bidden we voor de personen die daar werken en voor het land zelf. Om 10 uur zingen we eerst wat liederen en daarna hebben we een Bijbelstudie. Om half 1 eten we en daarna is er tijd voor pastorale zorg. De leiding maakt een afspraak met je en dan heb je tijd om even te praten over hoe het met je gaat. Even met iemand anders praten, iemand die je eigenlijk niet kent geeft soms hele andere inzichten. Over sommige vragen had ik eigenlijk nog nooit nagedacht. Op de dagen dat je geen afspraak heb staan heb je twee uurtjes vrij om uit te rusten, in de zee te zwemmen of een boek te lezen.
‘s Middags hebben we weer les. De eerste twee dagen ging het over discipelschap, maar de andere dagen gaat het weer over andere dingen. Zo moeten we bijvoorbeeld een persoonlijk ontwikkeling plan maken en krijgen we lessen over hoe je het beste om kunt gaan met verschillende culturen. ’s Avonds hebben we tijd om ons huiswerk te maken, om film te kijken en spelletjes te doen.
Vrijdag zal de laatste dag zijn van deze conferentie. Zaterdag gaat iedereen weer naar huis, maar wij blijven nog 1 dagje extra want het was goedkoper om op zondag terug te vliegen. Gister en vandaag was een beetje winderig en regenachtig. Maar hopelijk is zaterdag weer net zo lekker weer als afgelopen vrijdag toen ik zelfs in de zee kon zwemmen.
-
30 Oktober 2009 - 17:19
Marieske:
Waah, in zee zwemmen! Lekker hoor!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
