Twee dagen van huis
Door: Webmaster
Blijf op de hoogte en volg Alida
30 Januari 2008 | Moldavië, Chisinau
Vanaf zondagavond hadden we een beetje bonje met de elektriciteit. Cristina was van huis, en ik was hier alleen met de Oosterijkse Katherine, die zaterdagavond was gearriveerd. Zondagochtend was het nogal onstuimig weer. Het voelde als Zandvoort op een wat winderige dag, en dat noemen ze hier gelijk stootm. Maar omdat de stroomdraden boven de grond hangen was het licht een beetje aan het knipperen. Toen we rond 5 uur thuis kwamen was het akelig koud in huis. De verwarming deed het niet! We zijn op zoek gegaan naar een ketel of iets dergelijks, en vonden er één in de kelder. Maar hoe zou dat ding werken? We kwamen er niet uit, maar na een telefoontje kwam Fulco ons redden. Toen het eindelijk weer wat warmer begon te worden kwam de tweede schok. Rond half 9 viel het licht uit en het werd pikkedonker! Ik kon mijn zaklamp gelukkig snel vinden en we hebben alle kaarsjes die we kunnen vinden aangestoken. Het was mij ineens heel helder waarom er een kaars in de badkamer stond!
De volgende dag werden we wakker in een ijskoude kamer. Want als de elektriciteit het niet doet, doet de verwarming het ook niet. Gelukkig konden we wel thee maken op het gasfornuis! Die maandag ben ik de hele dag bij de kinderen geweest. ’s Avonds heb ik daar samen met Katherine gegeten. Een soort spinazietaart, erg lekker en heel erg gezond! Toen we thuis kwamen was het donker. Weer geen elektriciteit, gelijk maar m’n bed in gedoken.
Deze twee nachten waren niet echt prettig, maar ik zag ze als een soort van voorbereiding op de nacht daarna. De nacht die ik net gehad heb. Dat was namelijk een nacht in Paicu. Het dorpje waar we in de zomer zijn geweest!
En hoewel ik van te voren een beetje bang voor Paicu was, viel het ontzettend mee!
Gisteren zijn we met de auto naar Pelenei gereden. Daar hebben we een vrouwengroep bezocht die allerlei souvenirs maakt. Vooral veel kantkleedjes en kleine kantwerkjes voor in de kerstboom. Er waren ook rieten manden die we mee mochten nemen om te verkopen. We hebben ze wat ideeën gegeven over hoe je van tweedehands kleren tasjes en sloffen kan maken. Na wat pizza en koekjes gegeten te hebben, en thee te hebben gedronken, die overduidelijk was gemaakt van putwater, zijn we richting paicu gegaan.
Daar in Paicu hebben we eerst de kerk bezocht en daar foto’s van gemaakt. Leuk om te zien hoe het was gegroeid! De kerk is echt onherkenbaar, ik heb foto’s die ik snel zal sturen. Het hele landje achter de kerk was leeg, het onkruid was weg. Een grote teleurstelling was de put. Die lag er nog net zo bij als van de zomer. Hij was niet dichtgegooid, dus dat schept enige hoop. Ik hoop echt dat ze er wat mee gaan doen! Het kippenhok stond er nog, maar de kippen waren weg. Als ik het goed heb begrepen was dit omdat het water bevroor, en de kippen een beter plekje konden krijgen in en ren bij iemand thuis. Dan wordt er voor gezorgd, want er woont niemand bij de kerk, dus worden de kippen snel vergeten.
Twee jongens van OM waren druk bezig met het leggen van een leiding. En wat voor een leiding, een waterleiding! Er zal stromend water komen in de kerk, water vanuit de put vóór de kerk!
We waren met vier vrouwen op pad. Drie sliepen er bij Tamara’s moeder en één bij de meiden van OM die in Paicu wonen. Ik sliep op een soort van uitklapbare stoel, die dan een bed wordt. Toen ik vanochtend opstond voelde ik me als een oud vrouwtje, wat nog alleen maar is versterkt door de autorit naar Antonesti en daarvandaan weer naar huis. De wc (waar ik heel erg bang voor was) heb ik twee keer gebruikt. Het viel reuze mee! Gelukkig maar!
In Antonesti bezochten we de tweede vrouwengroep. Waarna we ook nog wat eten kregen aangeboden. Een soort macaroni met kip. Tenminste ik denk dat het kip was. Daarbij werd een soort mierzoete thee geserveerd. Ehm misschien kan ik beter zeggen: suiker met een beetje thee. Ik heb het braaf opgedronken en mijn bord voor de helft leeggegeten. Er waren ook lekkere cakejes. Een soort combinatie van cake, oliebol, muffin en brood. Tsja.. en dan nog heb ik niet precies te pakken hoe het echt smaakte. In ieder geval was dat wel erg lekker!
Thuis gekomen heb ik heerlijk gedoucht, mijn kleren in de wasmachine gestopt en een droogrekje gevonden. Ik ga zo eens kijken wat er van de was is geworden!
De volgende dag werden we wakker in een ijskoude kamer. Want als de elektriciteit het niet doet, doet de verwarming het ook niet. Gelukkig konden we wel thee maken op het gasfornuis! Die maandag ben ik de hele dag bij de kinderen geweest. ’s Avonds heb ik daar samen met Katherine gegeten. Een soort spinazietaart, erg lekker en heel erg gezond! Toen we thuis kwamen was het donker. Weer geen elektriciteit, gelijk maar m’n bed in gedoken.
Deze twee nachten waren niet echt prettig, maar ik zag ze als een soort van voorbereiding op de nacht daarna. De nacht die ik net gehad heb. Dat was namelijk een nacht in Paicu. Het dorpje waar we in de zomer zijn geweest!
En hoewel ik van te voren een beetje bang voor Paicu was, viel het ontzettend mee!
Gisteren zijn we met de auto naar Pelenei gereden. Daar hebben we een vrouwengroep bezocht die allerlei souvenirs maakt. Vooral veel kantkleedjes en kleine kantwerkjes voor in de kerstboom. Er waren ook rieten manden die we mee mochten nemen om te verkopen. We hebben ze wat ideeën gegeven over hoe je van tweedehands kleren tasjes en sloffen kan maken. Na wat pizza en koekjes gegeten te hebben, en thee te hebben gedronken, die overduidelijk was gemaakt van putwater, zijn we richting paicu gegaan.
Daar in Paicu hebben we eerst de kerk bezocht en daar foto’s van gemaakt. Leuk om te zien hoe het was gegroeid! De kerk is echt onherkenbaar, ik heb foto’s die ik snel zal sturen. Het hele landje achter de kerk was leeg, het onkruid was weg. Een grote teleurstelling was de put. Die lag er nog net zo bij als van de zomer. Hij was niet dichtgegooid, dus dat schept enige hoop. Ik hoop echt dat ze er wat mee gaan doen! Het kippenhok stond er nog, maar de kippen waren weg. Als ik het goed heb begrepen was dit omdat het water bevroor, en de kippen een beter plekje konden krijgen in en ren bij iemand thuis. Dan wordt er voor gezorgd, want er woont niemand bij de kerk, dus worden de kippen snel vergeten.
Twee jongens van OM waren druk bezig met het leggen van een leiding. En wat voor een leiding, een waterleiding! Er zal stromend water komen in de kerk, water vanuit de put vóór de kerk!
We waren met vier vrouwen op pad. Drie sliepen er bij Tamara’s moeder en één bij de meiden van OM die in Paicu wonen. Ik sliep op een soort van uitklapbare stoel, die dan een bed wordt. Toen ik vanochtend opstond voelde ik me als een oud vrouwtje, wat nog alleen maar is versterkt door de autorit naar Antonesti en daarvandaan weer naar huis. De wc (waar ik heel erg bang voor was) heb ik twee keer gebruikt. Het viel reuze mee! Gelukkig maar!
In Antonesti bezochten we de tweede vrouwengroep. Waarna we ook nog wat eten kregen aangeboden. Een soort macaroni met kip. Tenminste ik denk dat het kip was. Daarbij werd een soort mierzoete thee geserveerd. Ehm misschien kan ik beter zeggen: suiker met een beetje thee. Ik heb het braaf opgedronken en mijn bord voor de helft leeggegeten. Er waren ook lekkere cakejes. Een soort combinatie van cake, oliebol, muffin en brood. Tsja.. en dan nog heb ik niet precies te pakken hoe het echt smaakte. In ieder geval was dat wel erg lekker!
Thuis gekomen heb ik heerlijk gedoucht, mijn kleren in de wasmachine gestopt en een droogrekje gevonden. Ik ga zo eens kijken wat er van de was is geworden!
-
30 Januari 2008 - 17:32
Willemijn:
Wat een belevenissen zeg! In vergelijking bij jouw, gebeurt hier in Haarlem dus niet echt veel. Fijn dat het je mee is gevallen in Paicu, ondanks het eten, het 'bed' en de autorit! -xxx- -
30 Januari 2008 - 19:25
Mama:
hoi Alida, wat maak je toch veel mee, leuk hoor en ik denk heel boeiend...
Volgens mij duren de dagen daar in moldavie meer dan 24 uur...
Het was zeker weer heel anders in Paicu te zijn... nu winter, maar ook weer herkenbaar van van de zomer...
Nou en nu maar weer lekker in je stapelbed, welterusten! -
30 Januari 2008 - 19:43
Danara:
...Vast allemaal roze was ;).!
Echt enorm herkenbaar wat jij daar meemaakt! Alleen maak jij het voor een veeeeel langere tijd mee! Oekraine is net zo'n land! Daar deden ze overal dille in, dat ging me zo tegenstaan op een gegeven moment: aardappelen met dille, kip met dille, worteltjes met dille, vis met dille, brood met dille-aroma's, noem maar op!
En de thee!! Wat grappig dat je daar over begint: in Oekraine maakte de mensen daar thee met 'eigen' kruiden, als ze de juiste smaak te pakken hadden, vulde ze de theepot alleen nog maar bij met water. Het resultaat: thee dat ruikt naar stilstaand water, jaggie!
Er komt binnenkort nog een mailtje van me aan! Je maakt echt enorm veel mee, daar steek ik een beetje schraal tegen af.
XXX -
30 Januari 2008 - 22:26
Annelize:
Hallo "Liedje",
Nou nou jij beleeft wel het een en ander. Ik heb respekt voor je hoe je het allemaal doorstaat en over je heen laat komen.Moeten we nog kaarsen opsturen? Ik heb ook nog een paar sokken voor in bed,mocht je het nog koud hebben. Maar alle gekheid op een stokje, fijn dat je steeds zoveel tijd neemt om ons op de hoogte te houden.
Geef je nu elke dag al les aan de kinderen en lukt dit een beetje? Groetjes. -
31 Januari 2008 - 03:05
Marieske:
Haha, eigenlijk vind ik je best wel dapper, vind jij dat inmiddels ook wel?
Dingen komen zoals ze komen, maar je weet van tevoren niet altijd wat je kunt verwachten en bij jou is dat helemaal spannend! Vooral omdat Moldavie nog zo ontzettend in ontwikkeling is...
Hier in Japan kom je juist de meest vreemde snufjes tegen die onnodig zijn, maar gewoon maar bedacht zijn om iets te bedenken...
Ik blijf je lezen!
Liefsje, Mieg -
31 Januari 2008 - 13:16
Suzanne Peters:
Hallo Alida,
Mijn naam is Suzanne Peters. Ik ben studente journalistiek en voor een mediareis vertrek ik in juni twee weken naar Moldavië/Transdnistrië. De bedoeling is daar journalistieke producten te maken, en die vervolgens aan Nederlandse media te slijten.
Ik heb even rondgekeken, hier op je blog, en het feit dat jij een aantal maanden in Moldavië woont is natuurlijk ontzettend interessant. En geschikt voor een televisiedocumentaire of geschreven reportage, bijvoorbeeld.
Zou jij het leuk vinden hieraan mee te werken? Neem, als je zin hebt, eens een kijkje op chasingproductions.nl. Mijn privé-emailadres is s.peters@student.che.nl. Als je een telefoonnummer voor me hebt en een geschikt moment, geef ik je van de week een belletje als je dat goed vindt.
Ik hoor graag van je!
Succes daar,
Groet,
Suzanne Peters
-
01 Februari 2008 - 14:12
Dieke:
he alida
licht dat uitvalt, ik ben bang dat ik daar ook nog last van ga krijgen. Mijn eerste koude douches heb ik gelukkig al overleefd. Echt grappig hoe anders alles is dan thuis. Jammer dat je trouwens niet op de GO-conference was. Het was echt een hele goede tijd.
knuff dieke -
01 Februari 2008 - 20:08
Ilse:
Hoi Alida,
Ik volg je verhalen hoor! En vergeet je echt niet. Ik moet echt even zeggen dat ik geniet hoe je alles omschrijft! Super leuk!!! Wat balen zeg dat die put in Paicu nog steeds niet is gemaakt. En van die kippen vind ik ook wel een afknapper. Hebben we daar nu zo hard aan moeten werken..Maar ja niets aan te doen.
Het weer hier is ook niet bepaald prettig, maar zonder stroom en water zou ik toch even niet aan moeten denken.
Ik ben erg blij dat het goed met je gaat en dat je gewoon en lekker eet! En Roemeens leer je vanzelf wel hoor, dat kan nou eenmaal niet in één keer!
He Alida ik wens je het beste, en ik hou je in de gaten ook al zit er een afstand tussen, maar woorden zeggen ook veel,TOCH!!!
Liefs Ilse -
02 Februari 2008 - 08:11
Annelize:
Hallo Alida,
Even voor je weer nieuws schrijft. Het is nu zaterdagmorgen ( ik stond om 5.45 uur naast mijn bed )en je ouders en Willem wandelen in Geldermalsen. Het zou wintersweer worden, maar hier schijnt de zon. Daar zijn we echt aan toe.Heerlijk om je verhalen en belevenissen te lezen, ik ben benieuwd naar het volgend epistel. Sterkte er mee, wan het is toch een hele klus.
Het volgend weekend komen je ouders bij ons logeren, er is dan en ws tocht bij ons in de buurt. We zien er naar uit.
Groetjes en tot de volgende keer. -
02 Februari 2008 - 21:07
Mama:
..dat was inderdaad een lekker dagje wandelen rondom Geldermalsen. Na een dag met harde wind en 's avonds flinke regen erbij reden we vanmorgen, goed 8u Geldermalsen binnen en zagen wat besneeuwde landschappen. En binnen het uur, toen we al liepen kregen we nog 2 pittige sneeuwbuien, maar we konden met een paraplu lopen wat natuurlijk scheelde. En rond 10u begon de zon te schijnen...Het was een mooie wandeling door Geldermalsen-Zoelmomd-Beusichem-Buren-Buurmalsen-Geldermalsen!
Leuk Alida dat bellen vanavond na diverse pogingen lukte...en om ff je stem te horen. Fijn dat je het zo naar je zin hebt! Je maakt erg veel mee en geniet er ook van. Een fijne zondag en mooie momenten aldaar in de kerk! -
03 Februari 2008 - 13:38
Freek En Dorothé:
Gaaf alles wat je meemaakt. Deze tijd vergeet je echt nooit meer. Super dat je deze stap gezet hebt...heerlijk ook om al je ervaringen te lezen. Is voor mij(D) wel herkenbaar, zeker van het electra. Wat zijn we dan verwend hier in het Westen hè!
We blijven je weblog lezen hoor! -
03 Februari 2008 - 15:03
Alida:
Suzanne,
Ik wil je graag mailen, maar je e-mailadres doet het niet.
Je kunt mij wel mailen op alidadv [@]gmail [.] com
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
