WIDM, BZV, Uno, rummikub en veel gezelligheid!
Door: Webmaster
Blijf op de hoogte en volg Alida
28 Januari 2008 | Moldavië, Chisinau
Vrijdag 25 januari
Mijn tweede les Roemeens zit er weer op. Het was heel moeilijk om te concentreren en ik sta echt niet gek te kijken als ik morgen spierpijn in mijn mond heb. Ze gebruiken hier af en toe zulke andere klanken dan in Nederland! Het concentratieprobleem zou er ook in kunnen liggen dat ik vrij kort heb geslapen in vergelijking met normaal. Ik heb tot kwart voor twaalf tv gekeken: namelijk BZV en WIDM! En ook nog een stukje van het journaal. Na krap 2 weken heb ik weer iets meegekregen van het Nederlandse nieuws. Onder andere dat de Eindhovense –burgemeester -verkiezing is uitgedraaid op een flop. Niet heel erg boeiend en verrassend, maar het was mijn eerste nieuws sinds tijden :P
Met Boer Zoekt Vrouw lopen ze hier een halve week achter. De aflevering van zondag was toch dat de boeren één iemand moesten wegsturen, zodat er nog twee overbleven? Die aflevering heb ik donderdagavond gezien. Het was heerlijk om ff Nederlandse tv te zien! Wie is de Mol loopt denk ik twee weken achter. Ik heb de aflevering gezien dat Georgina er uit moest. Voor mij een grote verrassing, want zij had best de mol kunnen zijn, al kwam dat er in deze uitzending inderdaad niet uit.
Toen ik net thuis kwam voor mijn Roemeense les was het hier heel hectisch thuis. Stefanie was er en er waren nog wat meer mensen die allemaal druk aan het praten waren in het Engels en Roemeens. Soms is het hier dagen stil, en soms weer heel druk. En soms wisselt de drukte en de rust zich niet af per dag, maar per uur.
Uitleg van hoe ik woon:
Er staan hier op één stuk grond twee huizen. Het achterste huis is het kantoor van OM. Althans in de winter. In de zomer is het kantoor volgens mij in het huis met het blauwe dak, maar daar is de verwarming nog niet aangesloten.
Ik woon zelf in het voorste huis. Op de begane grond zijn daar twee grote kamers voor gasten die hier verblijven. In de kelder is er een washok en misschien nog wel een kamer, dat weet ik niet precies. Op de eerste verdieping woon ik met Cristina. We hebben een keuken, twee slaapkamers en een woonkamer. In de woonkamer zit ook een open trap naar de zolder. Daar zijn ook een paar bedden en slapen af en toe wat mensen van OM, die in de dorpjes wonen.
Gister is hier een Nederlands meisje gekomen dat ik ook in de zomer heb ontmoet. Stefanie, zij slaapt hier twee nachten en gaat dan wonen in een dorp. Zij slaapt nu even boven mij in het stapelbed. Morgen komt een Duitstalig meisje twee weken bij mij op de kamer slapen. Daarna gaat ze twee maanden het veld in om de taal te leren, en dan komt ze weer terug.
Al de hele week liep er vreemd volk hier rond. Er was een businesscursus en de deelnemers sliepen in de kamers op de begane grond. Af en toe kwam er ook eentje wat boven vragen. In het beste geval kunnen ze dan een paar woordjes Engels.
Zaterdag 26 januari 2008
Ik wilde gister nog veel meer typen, maar er was visite! Een Nederlands meisje (chani) die hier werkt bij Youth for Christ in Cahul (vlak bij Paicu) was hier één nachtje. Het was heel gezellig om met drie Nederlanders in één huis te zijn! We hebben samen gegeten. Esther en Renia uit Paicu* waren daar ook bij. We begonnen het gesprek heel sociaal in het Engels, maar af en toe kwamen er toch wat Nederlands bij. Wat wil je met drie Nederlanders bij elkaar!
Ik heb een paar uur gezellig met Chani (spreek uit: tsjani) gebabbeld in het Nederlands. Ze woont hier nu 1.5 jaar en is het Roemeens al voor een groot deel machtig. Vanochtend hebben we samen gegeten. Daarna bleek dat zij ook naar de stad wilde gaan, en ik ook. Dus gingen we samen! Dat kwam eigenlijk heel goed uit, want ik moest kopietjes maken, en dat gaat hier niet zo makkelijk!
Allereerst moeten jullie weten dat copii hier kinderen betekent. Het Roemeense woord voor Kopie, lijkt heel erg op copii, alleen de klemtoon schijnt anders te zijn, iets wat ik zelf niet kon onderscheiden. Grote kans dus dat je bij een winkel wordt uitgelachen als je vraagt of je kinderen kunt maken! Gelukkig is er ook een ander woord, een veiliger woord. Dat is Xerox. Eigenlijk is dat de naam van een kopieerapperatenfabrikant.
Wij dus in de stad opzoek naar een winkel waar je kon kopiëren. In een soort warenhuis werden we weggestuurd. Die mevrouw wilde niet zoveel kopieën maken. Daarna kwamen we ergens anders, die mevrouw wilde het wel, maar met grote tegenzin. Ik kreeg zelf het gevoel dat ik iets totaal verkeerds deed, terwijl zij toch echt aan mij verdient! Klant is koning kennen zie hier niet echt in Moldavië, helaas.
Na het kopieeravontuur hebben we afscheid genomen van elkaar en ben ik op zoek gegaan naar de mcDonalds. Daar had ik namelijk afgesproken met een Amerikaanse die precies hetzelfde werk doet als ik. Van te voren had ik al met haar gemaild, en nu heb ik haar dus eindelijk gezien. We hebben samen ergens gezeten en het was erg gezellig om elkaar te spreken, al begreep ik niet 100% vanwege de engelse taal.
We zijn nog op zoek gegaan naar de Moldavische madame tussaud maar die was net weer vertrokken. Het is waarschijnlijk een wisseltentoonstelling, en over een paar maanden komt het vast wel weer terug! Daarna heb ik helemaal alleen de bus terug gevonden en ben ik ook nog eens op de goede plek uitgestapt. Een kleine overwinning!
Mijn logje wordt dit keer een beetje langer want ik wil ook nog wat vertellen over de eerste moldavische verjaardag waar ik ben geweest! Iemand van het OM-team was jarig. Iedereen was uitgenodigd. Er was een grote tafel met heel veel eten, en verder kon iedereen verspreid over de kamer (op stoel, bank, kruk en grond) zitten. Terwijl een paar vrouwen in de keuken bezig waren kwamen de spelletjes op tafel (en op de grond). Uno en rummikub. Ik had nog nooit Uno gespeeld, maar het leek een beetje op pesten. In het Roemeens en een klein beetje vertaald door Jeanine werden mij de spelregels meegedeeld. Daarna hebben we in het Roemeens een paar potjes gespeeld. Ook de kleuren, cijfers en alles in het Roemeens. Het gaat steeds beter!
Groetjes van een enigszins vermoeide Alida
*Voor mensen die het helemaal niet meer volgen: in de zomer was ik twee weken in Paicu. Daar heb ik toen Renia en Tamara leren kennen. De laatste dag kwam daar nog Esther bij. Deze drie mensen wonen in het dorpje Paicu, en werken ook voor OM.
Mijn tweede les Roemeens zit er weer op. Het was heel moeilijk om te concentreren en ik sta echt niet gek te kijken als ik morgen spierpijn in mijn mond heb. Ze gebruiken hier af en toe zulke andere klanken dan in Nederland! Het concentratieprobleem zou er ook in kunnen liggen dat ik vrij kort heb geslapen in vergelijking met normaal. Ik heb tot kwart voor twaalf tv gekeken: namelijk BZV en WIDM! En ook nog een stukje van het journaal. Na krap 2 weken heb ik weer iets meegekregen van het Nederlandse nieuws. Onder andere dat de Eindhovense –burgemeester -verkiezing is uitgedraaid op een flop. Niet heel erg boeiend en verrassend, maar het was mijn eerste nieuws sinds tijden :P
Met Boer Zoekt Vrouw lopen ze hier een halve week achter. De aflevering van zondag was toch dat de boeren één iemand moesten wegsturen, zodat er nog twee overbleven? Die aflevering heb ik donderdagavond gezien. Het was heerlijk om ff Nederlandse tv te zien! Wie is de Mol loopt denk ik twee weken achter. Ik heb de aflevering gezien dat Georgina er uit moest. Voor mij een grote verrassing, want zij had best de mol kunnen zijn, al kwam dat er in deze uitzending inderdaad niet uit.
Toen ik net thuis kwam voor mijn Roemeense les was het hier heel hectisch thuis. Stefanie was er en er waren nog wat meer mensen die allemaal druk aan het praten waren in het Engels en Roemeens. Soms is het hier dagen stil, en soms weer heel druk. En soms wisselt de drukte en de rust zich niet af per dag, maar per uur.
Uitleg van hoe ik woon:
Er staan hier op één stuk grond twee huizen. Het achterste huis is het kantoor van OM. Althans in de winter. In de zomer is het kantoor volgens mij in het huis met het blauwe dak, maar daar is de verwarming nog niet aangesloten.
Ik woon zelf in het voorste huis. Op de begane grond zijn daar twee grote kamers voor gasten die hier verblijven. In de kelder is er een washok en misschien nog wel een kamer, dat weet ik niet precies. Op de eerste verdieping woon ik met Cristina. We hebben een keuken, twee slaapkamers en een woonkamer. In de woonkamer zit ook een open trap naar de zolder. Daar zijn ook een paar bedden en slapen af en toe wat mensen van OM, die in de dorpjes wonen.
Gister is hier een Nederlands meisje gekomen dat ik ook in de zomer heb ontmoet. Stefanie, zij slaapt hier twee nachten en gaat dan wonen in een dorp. Zij slaapt nu even boven mij in het stapelbed. Morgen komt een Duitstalig meisje twee weken bij mij op de kamer slapen. Daarna gaat ze twee maanden het veld in om de taal te leren, en dan komt ze weer terug.
Al de hele week liep er vreemd volk hier rond. Er was een businesscursus en de deelnemers sliepen in de kamers op de begane grond. Af en toe kwam er ook eentje wat boven vragen. In het beste geval kunnen ze dan een paar woordjes Engels.
Zaterdag 26 januari 2008
Ik wilde gister nog veel meer typen, maar er was visite! Een Nederlands meisje (chani) die hier werkt bij Youth for Christ in Cahul (vlak bij Paicu) was hier één nachtje. Het was heel gezellig om met drie Nederlanders in één huis te zijn! We hebben samen gegeten. Esther en Renia uit Paicu* waren daar ook bij. We begonnen het gesprek heel sociaal in het Engels, maar af en toe kwamen er toch wat Nederlands bij. Wat wil je met drie Nederlanders bij elkaar!
Ik heb een paar uur gezellig met Chani (spreek uit: tsjani) gebabbeld in het Nederlands. Ze woont hier nu 1.5 jaar en is het Roemeens al voor een groot deel machtig. Vanochtend hebben we samen gegeten. Daarna bleek dat zij ook naar de stad wilde gaan, en ik ook. Dus gingen we samen! Dat kwam eigenlijk heel goed uit, want ik moest kopietjes maken, en dat gaat hier niet zo makkelijk!
Allereerst moeten jullie weten dat copii hier kinderen betekent. Het Roemeense woord voor Kopie, lijkt heel erg op copii, alleen de klemtoon schijnt anders te zijn, iets wat ik zelf niet kon onderscheiden. Grote kans dus dat je bij een winkel wordt uitgelachen als je vraagt of je kinderen kunt maken! Gelukkig is er ook een ander woord, een veiliger woord. Dat is Xerox. Eigenlijk is dat de naam van een kopieerapperatenfabrikant.
Wij dus in de stad opzoek naar een winkel waar je kon kopiëren. In een soort warenhuis werden we weggestuurd. Die mevrouw wilde niet zoveel kopieën maken. Daarna kwamen we ergens anders, die mevrouw wilde het wel, maar met grote tegenzin. Ik kreeg zelf het gevoel dat ik iets totaal verkeerds deed, terwijl zij toch echt aan mij verdient! Klant is koning kennen zie hier niet echt in Moldavië, helaas.
Na het kopieeravontuur hebben we afscheid genomen van elkaar en ben ik op zoek gegaan naar de mcDonalds. Daar had ik namelijk afgesproken met een Amerikaanse die precies hetzelfde werk doet als ik. Van te voren had ik al met haar gemaild, en nu heb ik haar dus eindelijk gezien. We hebben samen ergens gezeten en het was erg gezellig om elkaar te spreken, al begreep ik niet 100% vanwege de engelse taal.
We zijn nog op zoek gegaan naar de Moldavische madame tussaud maar die was net weer vertrokken. Het is waarschijnlijk een wisseltentoonstelling, en over een paar maanden komt het vast wel weer terug! Daarna heb ik helemaal alleen de bus terug gevonden en ben ik ook nog eens op de goede plek uitgestapt. Een kleine overwinning!
Mijn logje wordt dit keer een beetje langer want ik wil ook nog wat vertellen over de eerste moldavische verjaardag waar ik ben geweest! Iemand van het OM-team was jarig. Iedereen was uitgenodigd. Er was een grote tafel met heel veel eten, en verder kon iedereen verspreid over de kamer (op stoel, bank, kruk en grond) zitten. Terwijl een paar vrouwen in de keuken bezig waren kwamen de spelletjes op tafel (en op de grond). Uno en rummikub. Ik had nog nooit Uno gespeeld, maar het leek een beetje op pesten. In het Roemeens en een klein beetje vertaald door Jeanine werden mij de spelregels meegedeeld. Daarna hebben we in het Roemeens een paar potjes gespeeld. Ook de kleuren, cijfers en alles in het Roemeens. Het gaat steeds beter!
Groetjes van een enigszins vermoeide Alida
*Voor mensen die het helemaal niet meer volgen: in de zomer was ik twee weken in Paicu. Daar heb ik toen Renia en Tamara leren kennen. De laatste dag kwam daar nog Esther bij. Deze drie mensen wonen in het dorpje Paicu, en werken ook voor OM.
-
28 Januari 2008 - 16:50
Zusje:
De tijd klopt nu wel weer hoor! dis nu de moldavische tijd!
Leuk logje trouwens alida! Volgens mij vermaak jij je daar wel! -
28 Januari 2008 - 20:10
Karin:
Wauw... het duizelt me helemaal zeg! Wat moeten al die indrukken dan wel niet met jou doen!
Vraagje: wat was OM ook alweer :S (sorry!!)
Je maakt wel veel dingen mee zeg... beetje saai hier :P hahaha
Nee hoor! Ik ben zondag bij Bas geweest en toen hebben we heerlijk gewandeld in Huizen. Vanaf een uitkijkpunt in dat bos kon je Almere zien liggen; erg leuk!
Daarna hebben we heerlijke Van Dobbe kroketten gegeten met brood en salade! mmm!!
Bas reed vervolgens naar Naarden om me dat te laten zien; hij dacht dat ik dat nog nooit gezien had :P Dat moment was de vierde keer dat ik er was! hahaha! Arme Bas ;) We zagen trouwens Katerine Kijl nog lopen (of hoe schrijf je haar naam???) Ze keek behoorlijk saggie :P
Vandaag was de eerste dag van onze Carnavalsweek op school. Apart feest hoor! En we gaan dus de hele week allemaal dingen doen. Morgen neem ik de kinderen mee naar Hotel Den Helder. Daar mogen we een kijkje in de keuken nemen. Het thema van de carnaval is namelijk; koken. Spannend hoor je koters op sleeptouw nemen :P
Maar ik zal je niet langer vervelen met mijn gezwets ;) Komt bij dat ik zometeen naar bed ga... ben bekaf :P
Dikke kus!! (je borrelnootjes zijn heeeeeeeeerrrlijk! en ik doe er zowaar zuinig mee ;) hihihi)
Karin -
29 Januari 2008 - 06:48
Zusje:
he karin.
OM staat voor Operatie Mobilisatie, de organisatie waarmee Alida, en de andere mensen waar ze mee en voor werkt, bij zijn aangesloten. -
29 Januari 2008 - 10:49
Annegien:
Hoi Alida,
Leuk om je uitgebreide verslag te lezen van wat je zoal meemaakt! Zo te zien hoef je je absoluut niet te vervelen daar. Ik hoop dat je jezelf snel iets van de Roemeense taal eigen kan maken zodat je je iets meer 'thuis' zult gaan voelen. Het lijkt me absoluut niet makkelijk om dat onder de knie te krijgen!
Nou Alida, het allerbeste, groetjes,
Annegien -
29 Januari 2008 - 20:01
Danara:
Wow, Alida, echt enorm knap wat jij allemaal moet doorstaan. Een groot avontuur en ik ben bang dat ik je bijna niet meer terug ga herkennen als je weer in Nederland bent (ja, ik heb het er maar alvast over, ik mis je ontzettend).
Gelukkig denk je zo nu en dan nog eens aan mij en dat doet me een hoop goed (naamgenootjes he?)
XXX -
19 Februari 2008 - 10:24
Ronald:
Hoi,
wij kwamen je tegen in het ziekenhuis, het roemeens al beetje onder de knie??
Ik heb nu 3x 2uur les gehad.
Begin het nu klein beetje door te krijgen maar is inderdaad niet de makkelijkste taal.
Dan zeggen ze hier we spreken alles uit hoe we het schrijven. Helaas met klanken die wij niet kennen in Nederland.
Wens je veel succes en plezier in dit rare land
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
